De Tijdgeest: een projectie van onszelf

        

     Er zijn mensen die beweren dat de tijdgeest nooit in dezelfde tijd gekend kan worden omdat die alleen pas achteraf helemaal te duiden valt. Maar daarover bestaat ook een andere mening. Voor een realist, dat wil zeggen iemand die heel bewust in het hier en nu leeft, is dat wel degelijk mogelijk want volgens de natuurwet van resonantie trekken gelijken elkaar aan en de Zeitgeist is een pure realiteit waar je jezelf mee “verbonden” kunt voelen. Die Zeitgeist moet dan echter wel in al zijn verschillende lagen herkend worden en daar zit juist het grote probleem. Veel te weinig mensen doen er moeite voor om een realistisch wereldbeeld te vormen. Een wereldbeeld dat niet bestaat uit een of een paar lagen maar uit een holistische, analoge kijk op alle met elkaar verbonden elementen van zowel de samenleving als de natuur. De beroemde dove en blinde Amerikaanse schrijfster en mensenrechten activiste Helen Keller (1880-1968) schreef eens dat “mensen niet meer echt willen denken omdat als je denkt, je onvermijdelijk tot bepaalde conclusies komt en dat is waar we angst voor hebben”. Dus leven we maar door in oppervlakkigheid met als gevolg dat we onszelf een grotendeels fictief wereldbeeld hebben eigen gemaakt dat niet klopt met de werkelijkheid. Helaas denken velen: “liever dat dan de harde werkelijkheid onder ogen komen want dat doet pijn”. Lijden is natuurlijk nooit fijn maar we beseffen niet of onvoldoende de helende werking van lijden om karma te ondergaan en te balanceren. De meesten onder ons ontwijken bewust de realiteit om maar geen emotionele pijn te hoeven voelen. En daarmee kiezen we er tevens voor om een speelbal op de golven te blijven in plaats van rots in de branding te worden.

        Zoals de analytische psycholoog Carl Jung heeft onderzocht zetten we allemaal maskers op wanneer we ons aan de buitenwereld voorstellen, de een wat groter dan de ander. Die maskers verbergen de onbalans in ons mannelijke en vrouwelijke deel, de duistere/ onbewuste kant in onszelf en hoever we afstaan van de realiteit door of veel te optimistisch of juist veel te pessimistisch te zijn. De eersten zien nergens een probleem en dus ook niet de noodzaak om iets te veranderen en de tweede groep ziet overal beren op de weg en dat weerhoudt ze actie te nemen omdat “het toch geen enkele zin heeft”. En omdat de realisten die ver in de minderheid zijn, van beide kanten weinig support krijgen en ook nog eens worden tegengewerkt door een elite die baat heeft bij een verdeel en heers politiek, gebeurt er te weinig om de huidige immense problemen om te vormen naar uitdagingen die wel degelijk overwonnen kunnen worden. Met als resultaat een toenemende chaos en verval als gevolg van een ultiem competitieve, technocratische, dualistische en op lineair-denken-zonder-te-voelen-gerichte samenleving die veel wat authentiek en goed is, vermorzelt. Inclusief ons aangeboren, zelfhelende vermogen om tijdig weer terug te keren naar een dynamisch evenwicht van eenheid en heelheid. De huidige, wereldwijde wanorde komt dus niet onverwacht van buitenaf maar is de logisch te voorspellen uitlaatklep van wat zich al heel lang binnen in ieder mens als onbalans heeft opgebouwd. Deze wereld heeft namelijk als belangrijk kenmerk dat iedereen door de hele geschiedenis heen door een elite bewust wordt gemanipuleerd in een situatie bestaande uit gefabriceerde tegenpolen: kapitalisme en liberalisme of socialisme, democratisch of republikeins, Obama of Poetin, christen of moslim, Israël of de Palestijnen, soenniet of sjiiet, arm of rijk, Euro of Dollar en ga zo maar door. Dat constante denken en handelen in tegenstellingen in plaats van in complementaire krachten zoals Yin en Yang, creëert een statische onbalans in plaats van een natuurlijk dynamisch evenwicht en als die maar lang genoeg voortduurt, gaat zich dat wreken in groeiende chaos en verval, zowel fysiek als spiritueel, voor ieder persoonlijk als in de natuur en samenleving als geheel. Dat is helaas het geluid van de huidige tijdgeest. Competitie alom, van sportevenementen en dancefestivals en al hun deelnemers, tot landen, multinationals, economische machtsblokken en hun materialistische (geo)politiek. Zo is dat ook met vele oude beschavingen gegaan, alleen is het verschil dat we nu bezig zijn aan een all time high in de top van de piramide. Leren we het dan nooit?

      We zijn ons onvoldoende bewust van het feit dat alles en iedereen met elkaar in relatie staat en elkaar beïnvloedt, zowel positief als negatief. Zo boven, zo beneden en zo binnen, zo buiten zeiden de oude wijzen al lang geleden. Dat betekent ook dat wat er zich in onszelf afspeelt aan onverwerkte emoties, trauma`s, tekortkomingen en schaduwkanten, collectief geprojecteerd wordt naar buiten toe op het grote wereldtoneel. Hoe kan dat in zo`n relatief korte tijd zo hevig opspelen? Omdat die onderdrukte emoties die in werkelijkheid krachtige energieën zijn, bewust opnieuw tot leven worden gewekt door de eerder genoemde elite die daar alle baat bij heeft. Naast onnatuurlijke, onge"zon"de voeding en draadloze straling die ons in fysieke onbalans brengt, zorgt een overkill aan informatie, subtiele mediapropaganda en subliminale effecten in films en muziek voor onbalans op het geestelijke vlak. Hoe meer mensen in toenemende mate persoonlijk in onbalans komen en gestrest raken, des te groter wordt de chaos in de wereld en andersom en des te meer kan die elite heersen. Zo simpel maar onbegrepen is deze schadelijke ontwikkeling die haarfijn werd aangevoeld door vele wijzen uit het verleden zoals onder andere Jezus en nader geanalyseerd en omschreven door de Jungiaanse psychologie.

     Alles in onszelf en de natuur streeft echter naar een situatie van dynamisch evenwicht. Dat die terugkeer al lange tijd uitblijft en de chaos alleen maar toeneemt, geeft aan dat er een gigantische onbalans zit in de wereldwijde samenleving en in zijn tegenhanger, de natuur. Er is maar één echte remedie om die situatie te verbeteren: onszelf weer in evenwicht brengen door op zoek te gaan naar de persoonlijke oorzaken van de onbalans, die op te lossen en te verwerken in een proces van zelfrealisatie wat Jung Individuation noemt. Is dat niet waar alle groten uit de geschiedenis constant op hebben gewezen en als boodschap op het orakel van Delphi stond: Ken Uzelf? En waarom doen we dat dan niet? Omdat die zoektocht naar binnen leidt tot pijn, verdriet en lijden en dat willen we liever niet. Onze ziel, het kind in onszelf, herbergt vele dichte deuren van opgelopen averij in dit of vorige levens die eens weer opengezet moeten worden. Alles wat ertoe heeft geleid dat we niet meer heel en één zijn. Door dat proces van verwerking uit te stellen, verlengen wij ons huidige lijden, jaar na jaar en leven na leven. En blijven we meewerken aan ons eigen onbewustzijn en een onrechtvaardige wereld waarvan Jezus niet voor niets heeft gezegd “Gods koninkrijk is niet van deze wereld”. Hij was een meester psycholoog die zich volledig bewust was van wat er speelt in ieders leven en hoe uit dat doolhof van ellende en geestelijke armoede te komen.

     De harde realiteit is namelijk dat lijden een noodzakelijk onderdeel uitmaakt van het leven. Maar we leven in een tijdgeest waarin persoonlijk comfort tot het hoogste goed is verheven, vooral door technologische ontwikkelingen. Door elke vorm van lijden af te wijzen, laten we de kans voorbijgaan om ons opgelopen karma uit het verleden te balanceren en weer in een dynamisch evenwicht te komen. Lijden kent twee kanten, allereerst leren te luisteren naar de stem van je hart en op te houden nieuw karma te maken door onjuist gedrag te wijzigen. Dat rigoureus opgeven en transformeren is op zichzelf al lijden en zeker moeilijk maar beslist niet onmogelijk. Ten tweede door bestaand karma te balanceren door een proces van zuiveren en leren meer te geven dan te ontvangen: meer liefde, empathie en materieel bezit. Pas dan kun je spiritueel groeien en ben je bezig mee te helpen met het scheppen van een betere wereld. Begin vandaag nog met door de zure appel heen te bijten. Des te eerder gloort de dageraad van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Les één is om weg te blijven van alle valse gurus en new-agers die leren dat bewustwording een proces is van één en al vrolijkheid, licht en musicerende engelen. En weg te blijven van alle dogmatische godsdienst- en kerkleraren die valselijk onderwijzen dat Jezus ons karma al heeft gebalanceerd door zijn lijden aan het kruis. De waarheid is dat je het zelf moet doen, hier en nu en in daden in plaats van woorden. Door de duisternis juist op te zoeken en naar het licht (=bewustzijn) te brengen, vallen en op te staan en vooral door lijden te accepteren volgens de natuurwetten van Wederkerigheid en Karma. Walk the talk! Door het goede, ware en schone/pure te dienen, word je mooier, wijzer en krachtiger. En dan ben jij die steen in de vijver die anderen aanzet mee te doen in steeds grotere cirkels. Dan gloort de wereld waar we allemaal zo naar verlangen omdat onze projectie er dan een is van vrede en verdraagzaamheid, samenwerking en respect, creativiteit en liefde. De Grote Omwenteling komt zonder twijfel. Wees er klaar voor en laat die je niet verassen.